Op de eerste camperdag in het natuurparadijs NZ hebben we 40 liter diesel de wonderschone lucht ingeblazen. Het ging nogal een gangetje tussen Auckland en Kerikeri. Niet alleen voorwaarts trouwens maar vooral ook op en neer. Zo'n camperding schommelt als een trapezist van de Cirque du Soleil en waggelt als een Zwitser. Afgezien van een vakantiefile na welgeteld 4 km en twee prutsen die de combinatie bij momenten niet meer zo geslaagd vonden, liep het als een Belgisch estafetteteam. Behalve het schakelen uiteraard, en meer bepaald de derde en de vierde versnelling. Die laffe krengen verschuilen zich steevast tussen hun vriendjes. Het kan mede verklaren waarom de nekjes van Nina en Seppe het intussen al hard te verduren hebben gekregen.
Maar ik herhaal het: de eerste camperdag was een gigantisch succes. De aankomst op de Top 10 camping bleek eveneens een zeer vreugdevolle gebeurtenis. Afgezien van de campertrap die de snooraards van de receptie hadden opgezet. 'Rijd level A maar in', zeiden ze. Maar hoe je daar een rijdend kasteel tussen twee losers met een omgebouwde camionette moest wringen, vertelden ze er niet bij. Gelukkig had het voertuig intussen nog maar weinig geheimen voor ons. Desnoods borduren we met onze Ford Transit een Maorimotief op een zakdoek.
Maar ik herhaal het: de eerste camperdag was een gigantisch succes. De aankomst op de Top 10 camping bleek eveneens een zeer vreugdevolle gebeurtenis. Afgezien van de campertrap die de snooraards van de receptie hadden opgezet. 'Rijd level A maar in', zeiden ze. Maar hoe je daar een rijdend kasteel tussen twee losers met een omgebouwde camionette moest wringen, vertelden ze er niet bij. Gelukkig had het voertuig intussen nog maar weinig geheimen voor ons. Desnoods borduren we met onze Ford Transit een Maorimotief op een zakdoek.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten