(Geen) gelukkig nieuwjaar

Net aangekomen aan het Blue Lake in Rotorua. Schitterende camping. Ze hebben een ideaal hoekje voor ons voorbehouden om oudejaar te vieren. Er is alleen 1 klein probleem: we hebben hier geen gsm-bereik. Omdat we toch de eersten willen zijn die jullie een gelukkig 2009 willen wensen: GELUKKIG NIEUWJAAR!!

En: weest verstandig...

Foto's

Het zal voor volgend jaar zijn. Er zit een kiwi in het usb-gat...

De wetten van de Kiwi (3)

18. Als je wil draaien op een camping is er iemand die je aanraadt om gewoon rechtdoor om te rijden.
19. Je mag niet schrikken als er plots maar 1 rijstrook is voor verkeer uit beide richtingen.
20. Ook aan de andere kant van de wereld draaien de dopjes van de olijfoliefles na de eerste opening volledig door.
21. Koeien zijn de nieuwe schapen.
22. Opossums zijn knaagdieren waar een auto over gepasseerd is.

Oesters!

Mijn echtgenote heeft vandaag tijdens de terugtocht van de Cathedral Cove (indrukwekkend en zo..., ook onze Seppe, die 6km klom en daalde zonder morren) inkopen gedaan voor een spetterend oudejaarsmenu. Morgen moet ze bij het verlaten van Coromandel alleen nog de plaatselijke lekkernij inslaan: oesters. Tja, ik kan het ook niet helpen. (Daarnet trouwens een stuk van een lam gegeten dat hier tot voor een paar dagen nog genoot van de schitterendste panorama's die je je kan inbeelden.) Morgen vertrekken we richting Rotorua. Het stinkt daar altijd verschrikkelijk. Waar kan een mens beter een nieuw jaar inluiden?

Snelle hap!

De vrouw des huizes nog eens.
Iemand nog wat inspiratie mbt. eenpansgerechten die op 10 minuten klaar zijn?
Ik ga hier binnenkort klachten beginnen krijgen omtrent de catering;-)
X

Schoon gat gezien!

Fre hier. Wie met mij de Cycladen is rondgereisd, weet dat ik het niet zo heb voor bepaalde types boten. Speedboten en jetski's (zijn dat boten?) kunnen er nog net mee door, maar de typische ferrymodelletjes waarop m'n dagelijks honderden hatelijke toeristen stapelt, daar moet ik niet van weten. Helaas zijn er niet zo veel manieren om 'Hole in the Rock' te bezoeken, een spectaculair natuurfenomeen in de Bay of Islands. En ook al deden de hoogbejaarde Amerikaan met Titanic pet en het streng verbod op wildkotsen de stress nog toenemen, ik heb mijn ogen uitgekeken en genoten. Dit in tegenstelling tot Nina, die als een blok in slaap viel van zodra onze kotsboot het gat doorvoer (doorvaarde?). Niets aan te doen, we hebben ongeveer duizend foto's genomen, maar om 1 of andere reden slagen we er niet in ze op te laden.
Kortom, het was een mooie dag, enne... aan de wilde wijven nog even dit: "Neen, ik heb niet gekotst, ook niet op de bagage van een medereizigster;-)"

Orewa Beach

Daar voor mij, boven de stuurhut liggen mijn twee kindjes. Onder hen, door de voorruit van de camper en ook door het keukenraam: de Pacific en Coromandel. Door het rechter venster, net boven mijn vers in elkaar gemonteerd bed, heb ik zicht op Blankenberge.
Ik moet rennen: Fre sms't dat de pc vrij is. Camperen is organiseren.
Benieuwd hoe de oceaan eruit ziet nu de zon onder is. Dag, dag, ik ga kijken.

De wetten van de Kiwi (2)

9. Een kiwi is een vogel zonder steeltje
10. Een kiwi is een vrucht met een bek
11. NZ is gemaakt met reserveonderdelen van voor landschappen uit de rest van de wereld
12. In Sydney schijnt de zon niet altijd
13. Door de wolken zie je de opera
14. Links rijden is rechts rijden voor klunzen
15. Wat is het nut van links rijden als je voorrang hebt van rechts?
16. Niet de afvaart van de Lesse of van Dinant naar Anseremme. Evenmin een tochtje met Flandria door de Antwerpse haven. Of van Gent naar Deurle (met zicht op een beroemde schilder). Doe maar een tocht toor de Bay of Islands als maat voor wat een boottocht moet zijn.
17. Pedant zijn valt te vergeven

Camper-en: joehoe!

Op de eerste camperdag in het natuurparadijs NZ hebben we 40 liter diesel de wonderschone lucht ingeblazen. Het ging nogal een gangetje tussen Auckland en Kerikeri. Niet alleen voorwaarts trouwens maar vooral ook op en neer. Zo'n camperding schommelt als een trapezist van de Cirque du Soleil en waggelt als een Zwitser. Afgezien van een vakantiefile na welgeteld 4 km en twee prutsen die de combinatie bij momenten niet meer zo geslaagd vonden, liep het als een Belgisch estafetteteam. Behalve het schakelen uiteraard, en meer bepaald de derde en de vierde versnelling. Die laffe krengen verschuilen zich steevast tussen hun vriendjes. Het kan mede verklaren waarom de nekjes van Nina en Seppe het intussen al hard te verduren hebben gekregen.
Maar ik herhaal het: de eerste camperdag was een gigantisch succes. De aankomst op de Top 10 camping bleek eveneens een zeer vreugdevolle gebeurtenis. Afgezien van de campertrap die de snooraards van de receptie hadden opgezet. 'Rijd level A maar in', zeiden ze. Maar hoe je daar een rijdend kasteel tussen twee losers met een omgebouwde camionette moest wringen, vertelden ze er niet bij. Gelukkig had het voertuig intussen nog maar weinig geheimen voor ons. Desnoods borduren we met onze Ford Transit een Maorimotief op een zakdoek.

De wetten van de Kiwi (1)

1. Ondersteboven lopen is vermoeiend.
2. Sneeuwmannenhoedjes op je hoofd zetten bij 25 graden C is belachelijk.
3. Als je oversteekt, moet je eerst naar rechts kijken.
4. Kleuters vqn 4 kunnen al in de pubertijd zitten.
5. qwerty is cut.
6. Pasta die in de gootsteen valt, klit samen.
7. Zelfs als het Kerstmis is, is het ten zuiden van de evenaar niet verboden om vensters te wassen.
8. Van een toren springen die 328 meter hoog is, is gestoord.

Merry X-Mas, darlings!

We trekken ons op gang met eens stevig continental breakfast. Het valt ons op dat hier ontzettend veel Aziaten wonen en werken. Net Kuala Lumpur, maar maar dan wel met opvallend rustig verkeer, een milder klimaat en veel Britse accenten.
Het wandelingetje door de stad en langs de haven is zalig. Voorbijgangers wensen ons een Merry X-mas en wij verbazen ons over de situatie: zomerse outfits en kerstmannen... het klopt niet helemaal.

Straks begeven we ons naar de Skytower, met z'n 328 meter het hoogste bouwwerk van het Zuidelijk halfrond. Hier kan je ook 's werelds hoogste bungee jump maken (192 meter hoog). Moeten we beslist eens proberen... Yeah right!
Oh enne... By the way, een Zalige Kerst!

Qantas Forever!

Ok Ok, we moeten toegeven dat 24 vlieguren (Brussel-London-Bangkok-Sydney-Auckland) een mens niet bepaald vrolijk of zen maken. Maar dat het allemaal zo vlot zou verlopen, hadden wij niet verwacht. Vluchten mooi op tijd, transfertijden perfect en, dankjewel Qantas, kids movies a volonte (sorry, dit klavier heeft geen accenten). En wat die kids betreft: Seppe & Nina hebben zich zo voorbeeldig gedragen, het was bijna aandoenlijk. De bange Aussie op rij 62 die ons in London vroeg of wij er (toch wel) in Bangkok uitgingen, keek in Sydney verbaasd toen onze 2 spruiten zingend van kot kot k'dei naar gate 9 huppelden.

Eens in Auckland geland, moeten we door de 'bio security', want Nieuw-Zeeland verbiedt het binnenbrengen van rauwe en verse voedingswaren. Na een grondige check van de baggage, laten ze nog een speurhond op ons los die als een gek tekeergaat omdat hij iets ruikt. Kan natuurlijk niet, want wij volgen de regeltjes flink op. Na een minuutje snuffelen, vindt hij dan toch wat hij zocht: een overgebleven steeltje van een mandarijn! Good dog!

Kerstavond verloopt rustig en dat kan je gerust letterlijk nemen. De roomservice wordt om 19.30 verwacht, maar tegen die tijd blijken onze 2 juniors spelend in de zetel, toink, in slaap te zijn gevallen. Het moest er eens van komen. Het candle light eengangendiner is niet bepaald 'Hyacinth Bouquet approved', maar wel lekker! En met een Starbucks gebakje als dessert en een pittig glas rode wijn, vergeet je het anders zo exquise kerstdiner bij je ouders. Rond 21.00 gaat het licht uit. Van jetlags voorlopig niet al te veel last, alhoewel...

Vraagje

Waarom vraagt iedereen of we het zien zitten?

Precies thuis!

O ja, dat moet ook nog mee. Een bibliotheek over NZ. Voor het geval dat we in Londen beslissen om toch maar niet nog zo een 22 uur door te vliegen. Kunnen we dankzij de info in de rugzak hier op de blog toch maar mooi de schijn ophouden. Eens we in Engeland zijn, maakt het blijkbaar toch niet zoveel meer uit. In de bovenste gids op het stapeltje lees je immers het volgende:

'U werpt een eerste blik op de andere kant van de wereld en u hebt het gevoel dat u gewoon weer thuis bent, althans niet verder dan Engeland.'

Tof hé!

Nina in quarantaine

Met een kleine ceremonie heeft Nina vandaag haar carrière bij de Biekes afgesloten. De komende negen dagen gaat ze in quarantaine. Ver weg van snottebellen in alle kleuren van de regenboog, 4russen, dat kleine ettertje die haar altijd op de mond kust en waarvan ik niet eens weet wat zijn vader doet voor de kost, enzovoorts.

Moeten er nog zakken zijn?

Dit zijn ze dan. Een grote zwarte en een rug-zak. Ze mogen mee naar NZ. Die van Hedgren is een waar beest. Gevuld met alleen maar lucht ziet de zwartzak er vrij onschuldig uit maar sinds ik het ding aan de grens tussen Mexico en Guatemala ooit op het dak van een kiekenbus heb gehesen, beginnen mijn wervels spontaan kraakbeen af te stoten zodra hij uit de kast komt.
Waren verhinderd om te poseren: een rugzak die gevuld wordt met instrumenten om kinderen rustig te houden en anderssoortige overlast in te dijken. Een andere rugzak wordt gevuld met Nina. Wellicht gaat die ook mee als handbagage. Een derde exemplaar gaat mee op Seppe zijn rug als buffer.
De vaderfiguur wil er meteen op wijzen dat hij aan dit fantastische plan twijfelt. Hij vermoedt namelijk dat de moederfiguur onder 'buffer' een verzameling schoenen verstaat.

Terrorisme

Mag je volgens de recentste Europese wetgeving vochtige doekjes meenemen in je handbagage? En is een liter melk in combinatie met glazen potjes fruitpap explosief?

Het is officieel

Er zat vandaag een dik pak in de brievenbus waaruit blijkt dat het behoorlijk officieel is: WE GAAN NAAR NIEUW-ZEELAND. We vertreken op 22 december om 18.40 uur op Zaventem. Om 19 uur komen we aan in Londen Heathrow. Twee uur en 45 minuten later begint het grote werk: een vlucht van 21 uur 40 minuten naar Sydney in Australië, tussenstop (in Bangkok?) inbegrepen. Als we daar aankomen staat de klok al op woensdag en is het 6.25 uur lokale tijd. Zeventig minuten later brengt een ander vliegtuig onze lichamen naar Auckland in Nieuw-Zeeland. Om 12.35 uur kunnen we de kerstinkopen beginnen en een kalkoen slachten.

In de envelop staken ook nog beeldjes van de camper en een omschakelstekker met twee schuine pinnen die we cadeau kregen van 'Best of downunder' Aussie Tours. Bijzonder genereus!

Het weer

Als we over enkele weken het zuidereiland van NZ onveilig maken gaan we met de camper parkeren bij uitgeweken Schendelbekenaar Tom De Pelsemaeker. Hij stuurde ons verleden week een bijzonder bemoedigend weerbericht door in een lokaal dialect dat verbazend veel op dat van mijn echtgenote lijkt...

'2 weken geleen 31 graden, passeerde week sneeuw, en gisteren bekanst weggespoeld mee de moesson. En voila ge weet al wa ge moe meepakken in uw valies'

Juist.

Eurocross...

Volgens de ziekenkas is het hoegenaamd niet nodig om een 'speciaal papier' mee te nemen naar Nieuw Zeeland. Als we medische kosten hebben, worden ze tot 125 euro terugbetaald. 'Wel de bonnekes houden hé!'
En zodra een van ons gehospitaliseerd wordt, moeten we naar Eurocross bellen. De meneer aan het loket vroeg of hij het nummer moest noteren. Maar neen, mijn gsm had het nog onthouden.

Nog hoeveel keer slapen en zo?

MySpace Countdown Clocks

Wat voorafging: op campercursus in Gent

Dit is het dan, onze rijdend huisje! Nu ja, huisje;-)

Tijdens de Aussietours reisbeurs in Gent zien wij voor het eerst een camper van dichtbij én vanbinnen. Eén ding is duidelijk: onze 2 juniors zijn meteen overtuigd, meer zelfs, ze willen er niet meer uit! Dat belooft!

Koen test de douchecel, incl. lavabo en WC uit (afmeting: 60cm x 60cm) en kan, als bij wonder, rechtop staan. Ook het bed lijkt groter als thuis. Onze vrees om als sardientjes in een blik te zitten gedurende 5 weken, was gelukkig onterecht.

WIJ zijn er helemaal klaar voor;-)

Dromen van Nieuw-Zeeland...